Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυκλάμινο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυκλάμινο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Σε σένα το δώρο Αυτό το εύθραυστο λουλούδι,

Per te che vieni e leggi…
Oggi il mio dono a te
è il colore gentile
di un ciclamino
che sorprende l’autunno
di rosea primavera.

Un ciclamino
che sa di bosco e vento
a cui affida
il suo profumo lieve
al sorgere del sole
e al suo calare.
Ti dono la dolcezza
dei suoi fragili petali,
dita bambine ed ali
di scricciolo o farfalla
e il suo coraggio mite.
Ti dono la sua danza
e il suo chinarsi
ai merletti di luce
che le mani del sole
tessono fra le foglie.
E poi ti dono ancora
la bellezza ritrosa
e vera di chi sa essere
fuori dall’apparenza.
Ti dono la sua voce
che sussurra nel vento
i racconti di nuvole e di azzurro,
e di foglie dorate,
e di scoiattoli.
Ti regalo il sapore più intenso
del suo piccolo cuore
e il suo donarsi
senza null’altro chiedere
che vivere.
A te lo dono
questo fragile fiore,
figlio del bosco
e del silenzio,
del canto delle foglie,
del frusciar della vita
e dei voli,
perché ti porti
un sorriso d’autunno…
- ©Riflessi d’acqua -
Copyright©2012
Tutti i diritti riservati agli Autori
*Immagine: reperita nel Web
Riflessi d'acqua-diventa fan
Diritti riservati © LG. 633/1941
Για σένα που έλα και διάβασε...
Σήμερα το δώρο μου σε σένα
Είναι το χρώμα ευγενικός
Ενός κλάδεμα mini τριαντάφυλλα
Που εκπλήσσει το φθινόπωρο
Του ροζ άνοιξη.
Ένα κλάδεμα mini τριαντάφυλλα
Τι ξέρει για δάσος και άνεμος
Που αναθέτει
Το άρωμά της ήπια
Την Ανατολή του ήλιου
Και του μειώνεται.
Σου παρουσιάζω το γλυκιά μου
Από τα εύθραυστα πέταλα,
Δάχτυλα κορίτσια και φτερά
Σαλαμάvδρας ή πεταλούδα
Και το θάρρος του mite.
Σου δίνω το χορό
Και ο δυσκολία να σκύψει
Τα σεμεδάκια φωτός
Ότι τα χέρια του ήλιου
Φτιάχνουν μεταξύ των φύλλων.
Και μετά σε δώρο ακόμα
Η ομορφιά τόσο ντροπαλή
Και πραγματική ποιος ξέρει να
Έξω από την εμφάνιση.
Σου δίνω τη φωνή του
Που ψιθυρίζει στον άνεμο
Οι ιστορίες του σύννεφα και μπλε,
Και χρυσά φύλλα,
Και σκίουρους.
Σε δώρο πιο έντονη η γεύση
Το μικρό της " καρδιά
Και το να προσφέρεις τον εαυτό σου
Χωρίς τίποτα άλλο να ρωτήσω
Που να ζήσω.
Σε σένα το δώρο
Αυτό το εύθραυστο λουλούδι,
Υιός του δάσος
Και της σιωπής,
Του πλευρά των φύλλων,
Του frusciar της ζωής
Και των πτήσεων,
Γιατί σε λιμένες
Ένα χαμόγελο του φθινοπώρου...
- © αντανακλαστικά νερό -
Πνευματική ιδιοκτησία © 2012
Όλα τα πνευματικά δικαιώματα στους συγγραφείς
* Εικόνας: Αποδεσμευτεί στο web
Αντανακλαστικά νερό-Γίνετε fan
Reserved © lg. 633/1941
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

Σου δίνω το θάρρος Κάνει τόσο και τίποτα, - κυκλάμινα

Per te che vieni e leggi…
Oggi è il coraggio
il mio dono per te…
Il coraggio di mantenere in te...
Δείτε περισσότερα
Για σένα που έλα και διάβασε...
Σήμερα είναι το θάρρος
Το δώρο μου για σένα...
Το θάρρος να διατηρήσει σε σένα
Το φως
Και να
Το άρωμα άψογο
Ένα λουλούδι
Ενώ γύρω
Σε incalzano οι σκιές.
Θέλω να σου δώσω
Το θάρρος mite
Που κάνει να ανοίξει το χαμόγελο
Πώς ηλιαχτίδα
Ότι ραγίζουν nembi σκοτεινά
Και ότι στα μάτια
Σε θέτει ελευθερία
Χώρου και πτήσεις.
Σε δώρο το θάρρος
Των μικρών φυτά
Πετρώματος ή έρημο,
Ή του χιονιού,
Και αυτό, τεράστια,
Ένα μωρό
Από τα γόνατα αποφλοιωμένες πατάτες
Που σηκώνεται
Και επιστρέφει στο παιχνίδι του
Ενώ ένα δάκρυ
Χαρμάνια σε ένα χαμόγελο.
Είναι δικό σου το θάρρος
Της πτήσης που διασχίζει την καταιγίδα
Στοχεύει στον ήλιο
Και αυτό με μια ματιά
Ότι μείνε καθαρός
Πάντοτε
Και μπορεί να βρει χρώματα
D ουράνιο τόξο
Και σε βάθη ή το σκοτάδι.
Σου δίνω το θάρρος
Ότι δεν είναι γεγονός
Για μεγάλα πράγματα,
Ότι δεν αναζήτηση τις δάφνες
Ότι δεν έχει κράνη ή τυμπανοκρουσίες
Ούτε άμαξες του θριάμβου.
Σου δίνω το θάρρος
Κάνει τόσο και τίποτα,
Το θάρρος να ζήσει
Χωρίς να σε ξένο
Σε σένα και στους γονείς σου τιμές
Ή το παιδί που είναι μέσα σου
Χωρίς να σε κλέψει
Ποτέ
Και από κανέναν
Η ουσία του καρδιά σου
- © αντανακλαστικά νερό -
Πνευματική ιδιοκτησία © 2012
Όλα τα πνευματικά δικαιώματα στους συγγραφείς
* εικόνα αποδεσμευτεί στο web
Αντανακλαστικά νερό-Γίνετε fan
Reserved © lg. 633/1941
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015

"Συνωνυμία", ντε!

Να σας συστήσω ένα blog κυκλάμινο που ανθεί... παρέα με πολλούς γνωστούς μου "φίλους", παλιούς και νέους, για να μην μπερδεύεστε, δεν είμαι εγώ.

Όχι, δεν είναι τυχαίο, καθόλου. Εσκεμμένο είναι. Παίζουν" τα παιδιά, αφήστε τα να χαρούν...
Τρέφονται έτσι.
Δεν φταίνε εκείνα, εγώ, σίγουρα.

Στο Φεις την λένε και Κατερίνα, στο μπλογκ, δεν ξέρω.
Το κυκλαμίνα, μού έφτασε.

Καλή συνέχεια, παιδιά!
Αν μπερδεύετε κάποιος συγγενής μου, να του εξηγείτε, σας παρακαλώ.
Να του δείχνετε την παλιά "πόρτα" που με μεγάλη ευχαρίστηση κλείσατε.
"Παίζουμε με την δικιά σου" να του πείτε, είμαστε παλιοί μπλόγγερς που δεν σεβόμαστε ούτε τους ηθικούς κανόνες, ούτε τον κόπο των άλλων, ειδικά της Κατερίνας!"

"Συνωνυμία" να λέτε...
Έτυχε.

Άχ! Να χαρώ το κακό και ασταμάτητο "κέφι" σας....

Καλή συνέχεια σε όλους σας!
Μακάρι να είναι τόσο "κεφάτη" και η ζωή σας!