Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελπίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελπίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

Ο γιατρός είπε στους γονείς του ότι δεν θα περπατήσει.

Ναι, τις ειδήσεις τις μάθαμε όλοι μας.
Κι ακόμα, θα μάθουμε πολλές.
Άμα θέλουμε πιστεύουμε ότι τα "πράγματα" έχουν, όντως, έτσι.
Γι' αυτό, δικαίωμα στο να είμαι "αλλιώς"!

Πολύ συγκινητικό βιντεάκι, έχει κι αυτό τα μηνύματά του.
Πάμε για την βραδινή μου βάρδια.


Μου αρέσει!Σχολιάστε

The little boy had cerebral palsy, and the doctor told his parents that he would never walk. But they never gave up hope.
Το μικρό αγόρι είχε εγκεφαλική παράλυση, και ο γιατρός είπε στους γονείς του ότι δεν θα περπατήσω. Αλλά ποτέ δεν έπαψα να ελπίζω.
Έγινε αυτόματη μετάφραση

Τετάρτη 8 Απριλίου 2015

Γιατί έτσι


Γιατί έτσι, γιατί δεν υπάρχει λόγος, να βγει αλλιώς!
Για να μην ανοίγω και άλλα μπλογκς, που έτσι κι αλλιώς θα τα βρείτε ή στο μέλλον από μόνη μου θα δείξω. (γνωστό από πολλές παλιές μεταναστεύσεις)
Παραμένω στα τωρινά σπίτια μου, γιατί εγώ αποφασίζω για μένα και κανένας άλλος!
Μαγκιά που άργησα να βρω, μάλλον!
Στο χωριό χιόνισε, δεν έχει απόδραση, έστω και μίνι, άλλα προέκυψαν πάλι, ψυχή βαθειά, πάμε,  για να την βγάλουμε καθαρή, "αέρα"!

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015

Η πιο σκοτεινή ώρα, είναι... 7:31(Χάραξε!)

Πρωί Παρασκευής 23/1/15 ώρα 7:06

Είμαι βραδινός τύπος, λέει, μα ανάλογα τις βάρδιες και το πόσο χορτάτη είμαι από ύπνο, εύκολα γίνομαι και τύπος της Ανατολής.

Σηκώθηκα 5 παρά, η Ελπίδα με ένα "νιάου" ήθελε παρέα, της κάνω. Τί να κάνω;
Το γατοπάρτυ αυτές τις μέρες, δίνει και παίρνει, δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε, τρομάζει, μάλλον, είμαι υπεύθυνη για όποια χαρά ή πόνο της στέρησα, οπότε...

Βρέθηκα κουζίνα, που... αν ήταν όλα αλλιώς, θα μπορούσε να λέγεται και γραφείο.
Ντεμί καταστάσεις, όχι όμως και ένα βιβλίο που μού έφερε ο άντρας μου να δω, που εδώ και μέρες περιμένει να το φωτήσω...
Πώς όμως;
Δε θέλω να το αδικήσω.

Δεν είμαι εδώ γι' αυτό.
Είναι πολύ "ακριβό" για την κουζίνα μου... 
Ντεν έχω εκτυπωτή, καρντιά μου!
Ντεν έχω καλή μηχανή, καρντιά μου!
Η άλλη που με βόηθαγε στα δύσκολα, έστω και με ζιλοτέιπ, χάθηκε το εξάρτημα, δε σφαλίζονται με ζιλοτέιπ οι μπαταρίες, ας είναι καλά η Ελπίδα που την έπαιξε κι αυτή!
Γατί είναι, μ' ότι εμπνέεται παίζει.
Υπήρξε, όταν έλειπα, το παιχνίδι της.
Γιατί όχι;
Σκλαβωμένο, μα ελεύθερο γατί, έτσι κι αλλιώς!

Μαύρα σκοτάδια, καρντιά μου!
Μόνο καρδιά, καρδιά μου!
Χαράζει σε λίγο, το φως της μέρας, όλα τα μπορεί!

Υγ. Κι αν είναι ντίχτυ... που βγάζει πολύτιμα πετράδια, ασφαλώς και είμαι μαζί του, καρδιά μου!
Πώς αλλιώς θα ήμουνα εδώ;

Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2015

Στιγμή

Κι ύστερα, το γατί μου, που δεν είναι γατί, αλλά σκυλί, αφού επέμενε... μού έδειξε τι έγινε μέσ' τη νύχτα!
Αποχαιρετώ για πάντα το ξερό δέντρο, μού άνοιξε θέα, μεν, μα λυπάμαι, δε...