Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016

ΕΓΩ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑ


ΕΓΩ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑ
Δημοσιεύτηκε στις 25 Απρ 2012
Ταινία μικρού μήκους στα πλαίσια του μαθήματος κινηματογράφου της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Αγίας Βαρβάρας "Ιάκωβος Καμπανέλλης".
Σκηνοθεσία: Οκ. Charlie. Συμμετέχουν: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ, ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΓΔΑ, ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ ΜΑΝΘΑ, ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΖΩΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΚΑΛΑΦΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΟΥΡΚΟΥΤΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ, ΚΟΦΙΝΑ ΔΩΡΑ, ΚΩΤΟΥΛΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΜΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑΝΝΑ, ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΒΙΚΥ, ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ, ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΝΑ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΤΣΙΛΛΕΡ ΑΝΤΩΝΗΣ, ΧΕΙΡΔΑΡΗ ΜΑΡΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΣΠΥΡΟΣ

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

Της σαίτας

Εγώ είχα φύγει, ανέβηκαν οι σαίτες μου, μόνες τους. Δεν ήθελαν παρέα, είχαν φτερά!(Νόμιζα, αλλά έμεινα. Με παρέσυρε μουσικό ρεύμα αναμνήσεων, κι είμαι ακόμα εδώ. Άντε, τώρα, να μπεις στο πνεύμα της ανάπτυξης... κυρά Κατερίνα... Μπορείς; Για δοκίμασε... Σε προκαλώ. Εγώ, ναι.)

....Μούγκα.

.... Τελίτσες, κι εκεί στο διάλλειμα, μεταξύ Α και Β παραστάσεως, του "Θαύματος της αγάπης", (ΕΔΩ) αφού περπλανήθηκα και φωτογράφησα εντός του Σχολείου, βγήκα στο προαύλιο.
Ήθελα να μπερδευτώ με τα παιδάκια, τους δασκάλους, τους γλάρους, αλλά... με τί προσόντα;
Τσιγαράκι;
Ρωτάς;
Έψαξα την πόρτα, να βγω έξω, τελείως. Τα παιδιά, το Σχολείο, ακόμα και το προαύλιο, Εκκλησιά!
... Κλειδωμένη η πόρτα.
Τώρα;
Ήθελα να βγω.
Όχι, τόσο, για το τσιγάρο. Μπορώ, άμα θέλω. Δε θέλω. Κι ήθελα.
Με είδε μια ευγενέστατη δασκάλα, της είπα.
"Για να καπνίσω..."
Εύκολο ήταν να της πεις: "Μπορεί και να κλάψω, για πολλούς λόγους;"
Όχι, βέβαια!
Με ξεκλείδωσε εκτός Σχολείου, τελείως, δεν πρόλαβα να δω, Άγιο Νεκτάριο, απέναντι, πέφτει κάτι πάνω μου, το είδα κάτω μου, στη ρίζα του δέντρου.
Ήταν μια σαίτα.
Την φωτογράφησα, την πήρα, την έχω.
Δεν έχει περισσότερα.
Τόσο δοκίμασε η Κατερίνα!
Τον εαυτό της, για απόψε, φτάνει!










































Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2015

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης - Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Εδώ τεμπέλα, απόψε! Ακούμε και δυναμώνουμε:
*Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται Νότης Περγιάλης, Γιάννης Αργύρης, Τάκης Βουλαλάς, Δημήτρης Τσούτσης, Κώστας Κοσμόπουλος, Νέλλη Μαρσέλλου, Θάνος…
youtube.com
Μου αρέσει!Σχολιάστε

Αυτή είναι η ζωή και ο χρόνος της, μέσα και ο πόνος της!

Χριστούγεννα, Χρόνια μας Πολλά, ποτέ μόνη, όταν υπάρχουν οι γειτόνοι, το τηλέφωνο, το ίντερνετ!
Ο καθένας μας ζει όπως μάθει, όπως επιλέξει, όπως εννοεί πως έχει νόημα η ζωή του.
Λάθη θα κάνει πάντα ο άνθρωπος, πάντα θα μετανιώνει για πολλά, πάντα θα διορθώνεται ή θα αυτοκαταστρέφεται, αν ο ίδιος το θέλει.

Πάμε παρακάτω.
Κοίταξα στην γύρα τις ειδήσεις, κακά πολλά μαντάτα.
Δε θα τα αντιγράψω.
Φτάνουν εύκολα και θα μας βρουν, έτσι κι αλλιώς, με χίλιους τρόπους.

Κράτησα αυτό το βιντεάκι, γνωστό σε πολλούς, μα πάντα επίκαιρο, νομίζω, κυρίως για τους νέους, τους μελαγχολικούς.

Οι μεγαλύτεροι, νομίζω, ξέρουμε τι κάνουμε.
Επιλέγουμε αυτό που για μας είναι ζωή.
Με τα όποια εμπόδια, φυσικά ή τεχνητά.
Όπως την αντιλαμβάνεται κανείς την ζωή.

Αν παρέκαμψε ζητούμενο κομμάτι της ζωής του, σίγουρα θα το βρει μπροστά του στα γεράματα, αν εκείνα έρθουν, με το Καλό!

Αν όχι, απλά θα συμβουλεύει τους άλλους: δείτε πιο κομμάτι ανάγκης, μέσα σας διψά και ποτίστέ το, στην ώρα του, πριν ξεραθεί, κι είναι πια, αργά!

Το δικό μου απότιστο κομμάτι, είναι κυρίως, της μόρφωσης!

Άλλων είναι άλλο.

Σεβαστότατον!

Επί τη ευκαιρία, θυμήθηκα τι μού είχε πει μια μέρα, ένας γιατρός.

Ήταν ένας παππούλης, κοντά 80 και στην αίθουσα αναμονής φλέρταρε, θαυμάζοντας και μιλώντας ευγενικά, με μία ευπαρουσίαστη κυρία, γύρω στα 70.

Το πρόσεξε ο γιατρός και χαμογελούσε από μέσα του.

Κι ύστερα, όταν έφυγε η κυρία, αφού της είχε δώσει, ακόμα και την σειρά του, κι ας πονούσε, είπε στον γιατρό:

"Δέκα χρονάκια νεότερος ήθελα να ήμουνα, μόνο!"....

Γέλασε ο γιατρός, γέλασε κι ο παππούς, γέλασα κι εγώ, ίσως κι εσείς!

Αυτή είναι η ζωή και ο χρόνος της, μέσα και ο πόνος της!

Στον παππού άρεσαν οι ωραίες γυναίκες.
Φυσιολογικά πράγματα, δεν είναι το μόνο, άλλωστε!

Το βιντεάκι το θυμήθηκα με αφορμή μια ανάρτηση ΕΔΩ, κι είναι αυτό:


Δίδαγμα δικό μου: Ποτίστε εγκαίρως το διψασμένο έδαφος του μέσα σας.

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2015

Ενθύμια απ' το "Θαύμα της αγάπης", την ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ

Ενθύμια απ' το "Θαύμα της αγάπης", την ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ


Πρόλαβα λίγο πριν απ' το τέλος της Α' παράστασης


Αποσπάσματα απ' την Β' παράσταση 

...Πήγα! Τ' άφησα όλα στη μέση, κι έτρεξα...
Δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία!...
Πήγα.
Αν δεν πήγαινα, ίσως να είχα χάσει την μισή μου ζωή, ίσως και περισσότερη.
Σ' αυτή την ανάρτηση όμως, χωράει μόνο η Τέχνη που βγαίνει μέσω της Ψυχής και της Αγάπης, προς την ίδια την Αγάπη που είναι τα παιδιά και η Γέννηση!
ΣΥ- ΚΛΟ- ΝΙ- ΣΤΗ-ΚΑ.
Δεν είναι μόνο το έργο, δεν είναι μόνο ο Σκηνοθέτης, δεν είναι μόνο η ομάδα... είναι πολλά.
Εδώ, το "Εύγε", είναι λίγο.
ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ...
"Σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" που μού δείξατε το βάθος της ψυχής σας, αγαπημένα μου πρόσωπα! 
Την απλώσατε γυμνή στο σανίδι... 
Τί να λέω; 
ΑΞΙΟΙ και ΆΞΙΕΣ!...
...Να κρυφτώ, πρέπει!

...Όσο για τα ενθύμιά μου, ήταν ειδική περίπτωση, δεν γινόταν να "κρατήσω" καλύτερα.
Ο καλύτερος φωτογράφος, άλλωστε, είμαι σίγουρη, πως ποτέ, δεν θα κατάφερνε να "αναδείξει" τα πραγματικά πλάνα της "ατμόσφαιρας", γι' αυτό, δεχθείτε τα!
...Πλημμυρίζουν αγάπη και συγκίνηση, αναμετάδοση απ' την δική σας!
Να είστε καλά και να συνεχίσετε να απλώνετε την ψυχή σας, παντού, έτσι, όπως εσείς, ξέρετε!
"Καλές Γιορτές, Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος, Καλή Δύναμη στους Αγώνες!..." 

*****











Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ




Η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα της Λαϊκής Συνέλευσης Γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου   παρουσιάζει αφιλοκερδώς την θεατρική της παράσταση «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»,
της Σουζάν Βοϊτσεκόφσκι.
Η συγκεκριμένη παράσταση αφορά μια χριστουγεννιάτικη ιστορία και ανεβαίνει σε σκηνοθεσία του δασκάλου μας, ηθοποιού και σκηνοθέτη, Δημήτρη Νάνου.
Δημιουργούμε έναν άλλο, αλληλέγγυο πολιτισμό και αγωνιζόμαστε για να χτίσουμε την άλλη όχθη της κρίσης, που δεν μπορεί παρά να είναι, μία άλλη ζωή, σε ένα κόσμο ριζικά αλλαγμένο, επιτέλους ανθρώπινο, χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση, εξευτελισμό ανθρώπου από άνθρωπο.
ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
22/12, 10 πμ, 25ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥ (βασσάνη-ανθ.γαζή)
23/12, 10πμ και 11πμ, 6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ (αγ.νεκταρίου 3)
27/12, 7.30 μμ, ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΒΟΛΟΥ
28/12, 11πμ, ίδρυμα ΑΣΠΡΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ
πηγή 

Υγ. Για την συγγραφέα και το έργο, δυστυχώς, δεν βρήκα κάτι, μέσω της google, ούτε στα Ελληνικά, ούτε στα Αγγλικά.