Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεκέμβρης 2015. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεκέμβρης 2015. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2015

"Χρόνια Πολλά - Καλή Χρονιά" από Ζαγορά Πηλίου

.....

Όπως "έστρωσα", κοιμάμαι...

Έλα μου, ντε, που δεν τα στρώνουμε... όλα, μόνοι μας...

Ας είναι.

Στρώνω, ξεστρώνω, εδώ δεν "χωράει", ούτε μια μέρα μου, πόσο μάλλον, φωτογραφίες από Ζαγορά και κουβεντούλες.

Το είχα ξεκινήσει για πιο προσωπικό μπλογκ, δεν έκατσε, ποτέ δεν θα κάτσει, έτσι κι αλλιώς.

Όλα στην πορεία, μπερδεύονται.

Μάλλον, εγώ τα μπερδεύω.

Πατώνω εύκολα, ανεβαίνω εύκολα, φεύγω κι εύκολα.

Θυμώνω κι εύκολα, (όπως απόψε) ξεθυμώνω κι εύκολα.

Ας είναι, θα μού περάσει.

Θα βρω τον τρόπο, ίσως, όπως η κοπέλα στο βιντεάκι. (Το πρόσθεσα μετά.)

... Αν δεν είχα μια "ιδιαιτερότητα"... γενικώς και ειδικώς, δε θα ήμουνα αυτή που είμαι. (Όποια και νά 'μαι! Όλοι μας, ένας κόκκος "όποιου", είμαστε και μετά φαίνεται το "συνολάκι"... στο χωριό μας, στην πόλη μας, στην πρωτεύουσά μας, στην Ελλάδα μας, κ.λ.π.)

Αν δεν αγάπαγα τόσο την πατρίδα, όσο οι "κερδισμένοι" που μένουν κοντά της, δε θα την έδειχνα, σχεδόν, δέκα ολόκληρα χρόνια. Θα την έκρυβα, θα την 'λησμόνα....

...Ανέβασα, χύμα, (χωρίς πολλές λεξούλες...) εκατοντάδες φώτο στο Φεις (στο κακό φαστ φουντ), όχι για να αποδείξω κάτι, απλά, για να τις δουν, όσοι συγχωριανοί ενδιαφέρονται, μεν, και γιατί έχω φίλους (λίγους δε), αλλά και από άλλα μέρη που θέλουν να δουν, αγαπάνε την πατρίδα μου, γιατί πρώτα αγαπήσανε εμένα.

Αυτά.

Χριστούγεννα στην Ζαγορά (27/12/15) και τρέχοντας, πήρα ένα μεζέ, (πολλούς μεζέδες), κερνάω κι εσάς:

Πλατεία Αγίου Γεωργίου Ζαγοράς - Χριστούγεννα 27/12

Δημοσιεύτηκε στις 28 Δεκ 2015
Πλατεία Αγίου Γεωργίου Ζαγοράς - Χριστούγεννα 27/12/15

Τρέχοντας, φορτωμένη, συγκινημένη, νηστική και κουρασμένη, πάλι καλά, να λες!

Ενθύμιο...
Μ' αρέσει!

"Χρόνια Πολλά", πατρίδα!
***

Την πλατεία του Αγίου Γεωργίου, το Κέντρο του χωριού μας, ήταν και δικό μου, μετατοπίστηκε κοντά στο Σχολείο του Ρήγα Φεραίου.... η βάση του είναι σταθερή, όμως, Πήλιο και πάντα, Πήλιο!

Καλή μας Χρονιά, Ευτυχισμένο κι Ευλογημένο να είναι το 2016!

Νομίζω, πως την Κυριακή, του Αγίου Στεφάνου, στις 27/12/15, έκλεισε αυτό το μπλογκ.

Υγ. 1 Κι αν το βιντεάκι είναι κακό και σας ζαλίσει, είναι γιατί... "ζαλισμένη" ήμουνα κι εγώ, (χωρίς να πίνω), με περίμεναν, καθυστερούσα, ήθελα  να "κρατήσω", ότι δεν κρατιέται... σωστά, παρά μόνο στην καρδιά!

Υγ. 2 Οι πιο όμορφες φωτογραφίες (ή βίντεο) πολλές φορές, δεν λένε τίποτα, αν δεν γραφούν, έστω πέντε λέξεις, για το πως ένιωθε ο "φωτογράφος".... κι ας υπάρχει το σοφό:

"Μια εικόνα, χίλιες λέξεις".

Πάντα θα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, πάντα, πίσω από κάθε φωτογραφία, ΚΑΛΟ είναι, να υπάρχουν πέντε λέξεις, για "εμπόδιο κάθε λησμονιάς, στο θολό της μνήμης, λιμάνι".

Υγ.3 Ναι, θα σας ενημερώσω εκεί πάνω, στο Φεις, για το που θα "βόσκω", τουλάχιστον, για τα βασικά. Ναι; (ΕΔΩ θα βόσκουν τα γενικά μου, τελικά!)

Φέρνω κι αυτό:

Για συντομία χρόνου, ανέβασα κάποια ενθύμιά μου μαζεμένα. Ίσως, κάποιους, ενδιαφέρουν! Κρατείστε ότι θέλετε, ελεύθερα! (Με αντιγραφή κιόλας, γιατί εγώ κατεβάζω, συχνά τα ρολά... Όκευ;) Καλή Χρονιά μας, με Υγεία!
Αρέσει σε 2 άτομα.
****
Άναψαν τόσα λαμπάκια, δεν ήταν για μένα, ούτε για τις φώτο μου, πόσο μάλλον, για τις στιγμές μου!
Την λάκισα....
"Ευχαριστώ πολύ", τους φίλους (ονόματα) που είδα σ' αυτή την ανάρτηση και στις άλλες μου αναρτήσεις. Όκευ; 

Καλά να είμαστε!
Πολλά είπα, μια ζωή, των εξηγήσεων!

 

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

Πλήρης αποσυντονισμός

Πλήρης αποσυντονισμός

Μόνο.

Ας μείνει ο τίτλος, μπας και ξεκολλήσω και πάρω μπρος, μπας και βρω την λαλιά μου και ανασυγκροτηθώ, πάλι απ' την αρχή.
Επιβάλλεται.

Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2015

Αγγελική οντότητα πάνω απο την Κριμαία (βίντεο)

Αγγελική οντότητα πάνω απο την Κριμαία (βίντεο)


αγγελος
Στις 7 Ιουλίου πέρσι έκανε την εμφάνιση το προσώπου του Χριστού σε ένα σύννεφο πάνω από τη χερσόνησο της Κριμαίας.
Φέτος εμφανίστηκε στην περιοχή της Κριμαίας, μια περιοχή που ιστορικά ανήκει στην Ρωσία, μια οντότητα στον ουρανό που έχει το σχήμα ενός αγγέλου ή του σταυρού. Δυο φορές βλέπουμε να εμφανίζονται χριστιανικά σύμβολα, μια το σύννεφο με το πρόσωπο του Χριστού και τώρα η αγγελική οντότητα που υπάρχει και βίντεο.
Χριστος
Την περιοχή της Κριμαίας την διεκδικούν οι Χαζάροεβραίοι και πιστεύουν ότι τελικά η περιοχή θα πέσει στα χέρια τους. Την θεωρούν δική τους και πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να την αποκτήσουν. Αυτός βέβαια είναι και ο λόγος που όλη η Σιών έχει πέσει επάνω στην Ρωσία και την κατηγορεί για αυτήν την κίνηση της να την κάνει με την βία ρωσική επαρχία..
αγγελος1
Για τους κατοίκους της περιοχής, η εμφάνιση του σύννεφου με το πρόσωπο του Χριστού δεν είναι τυχαία, αλλά είναι ένα θεικό σημάδι.
Μετά από ένα χρόνο συνέβη στις 30 Οκτωβρίου πάλι κάτι περίεργο πάνω από την Κριμαία. Αυτή τη φορά δεν ήταν ένα σύννεφο, αλλά κάτι που μοιάζει περισσότερο με μια οντότητα που παίρνει πολλές μορφές. Προφανώς το βίντεο έγινε από έναν ανώνυμο μάρτυρα σε μια περιοχή λίγο έξω από τη Σεβαστούπολη.
Στο βίντεο θα δείτε ότι η οντότητα παίρνει πολλές και διαφορετικές μορφές, μοιάζει με άγγελο αλλά παίρνει και το σχήμα του σταυρού:
Βίντεο:


πηγή

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

Του ψαρά

Του ψαρά




Ξέμειναν



Ρόδα...



Σκιές, αγάπη εστί




Κι εσείς, πιάστε πάρκινγκ








Της σαίτας

Εγώ είχα φύγει, ανέβηκαν οι σαίτες μου, μόνες τους. Δεν ήθελαν παρέα, είχαν φτερά!(Νόμιζα, αλλά έμεινα. Με παρέσυρε μουσικό ρεύμα αναμνήσεων, κι είμαι ακόμα εδώ. Άντε, τώρα, να μπεις στο πνεύμα της ανάπτυξης... κυρά Κατερίνα... Μπορείς; Για δοκίμασε... Σε προκαλώ. Εγώ, ναι.)

....Μούγκα.

.... Τελίτσες, κι εκεί στο διάλλειμα, μεταξύ Α και Β παραστάσεως, του "Θαύματος της αγάπης", (ΕΔΩ) αφού περπλανήθηκα και φωτογράφησα εντός του Σχολείου, βγήκα στο προαύλιο.
Ήθελα να μπερδευτώ με τα παιδάκια, τους δασκάλους, τους γλάρους, αλλά... με τί προσόντα;
Τσιγαράκι;
Ρωτάς;
Έψαξα την πόρτα, να βγω έξω, τελείως. Τα παιδιά, το Σχολείο, ακόμα και το προαύλιο, Εκκλησιά!
... Κλειδωμένη η πόρτα.
Τώρα;
Ήθελα να βγω.
Όχι, τόσο, για το τσιγάρο. Μπορώ, άμα θέλω. Δε θέλω. Κι ήθελα.
Με είδε μια ευγενέστατη δασκάλα, της είπα.
"Για να καπνίσω..."
Εύκολο ήταν να της πεις: "Μπορεί και να κλάψω, για πολλούς λόγους;"
Όχι, βέβαια!
Με ξεκλείδωσε εκτός Σχολείου, τελείως, δεν πρόλαβα να δω, Άγιο Νεκτάριο, απέναντι, πέφτει κάτι πάνω μου, το είδα κάτω μου, στη ρίζα του δέντρου.
Ήταν μια σαίτα.
Την φωτογράφησα, την πήρα, την έχω.
Δεν έχει περισσότερα.
Τόσο δοκίμασε η Κατερίνα!
Τον εαυτό της, για απόψε, φτάνει!