...Του Γιάννη Τσίγκρα - ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ

Ο Γιάννης Τσίγκρας κοινοποίησε τη δημοσίευση του Basilis Laliotis.

3 ώρες · 

Basilis Laliotis

3 ώρες · 

Σήμερα ο Νίκος Βαραλής μου έστειλε την κοπιώδη του συλλογή από ποιήματα του Γιάννη Τσίγκρα. Μιλάμε για 500 σχεδόν σελίδες σε αρχείο κειμένου, έργο ζωής και τέχνης. Με το νέο χρόνο αρχίζει η σελιδοποίηση του βιβλίου που θα εκδοθεί με την προαγορά αντιτύπων από τον Ενδυμίωνα. Οι φιλόμουσοι αναγνώστες θα ειδοποιηθούν εν καιρώ για το πως θα συμμετάσχουν και το πως το ονοματεπώνυμο και η προσφορά τους θα συνοδεύουν τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου. Οι επαϊοντες γνωρίζουν ότι δια της συνδρομής έχουν τυπωθεί σημαντικότατα βιβλία της Ελληνικής Λογοτεχνίας. Ο Ενδυμίων θα προσφέρει το έργο του αφιλοκερδώς. Αν το συναχθέν ποσό υπερβαίνει τα έξοδα της εκτύπωσης θα δοθούν ελάχιστα για ένα τρισάγιο στη μνήμη του και τα υπόλοιπα στην οικογένειά του.
Ξέρουμε πως οι φίλοι της ποίησης του Γιάννη Τσίγκρα ήταν πολλοί και θα σας έχουμε ενήμερους. Διότι αν περιμένουμε από την επίσημη διαχείριση της λογοτεχνίας μας να ασχοληθεί με ένα τόσο σημαντικό έργο θα περιμένουμε πολύ. Καλή χρονιά σε όλους.

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις

Σχολιάστε

Κοινοποιήστε

15Εσείς, οι Lamprini Tisolmi, Ρουλα Παλαμαρη και 12 ακόμη

Σχόλια

Κατερίνα Σταματίου-Παπ ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, κύριε Βασίλη! Δεν πρόλαβε να πάρει την χαρά... Να υπολογίζετε και μένα, μέσω της οικογένειάς του θα με βρείτε, εκτός αν γράψετε δικά σας στοιχεία εδώ.

Μου αρέσει! · Απάντηση · 2 ώρες

Κατερίνα Σταματίου-Παπ ...Μετά την έντονη συναισθηματική φόρτιση, απόψε, εντάξει, θα σας βρω εγώ, να σας δώσω τα στοιχεία μου.

Μου αρέσει! · Απάντηση · 22 λεπτά

Απαντήστε...

Lamprini Tisolmi τέλεια!! με το καλο!!!!

Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 1 ώρα

1, 2... 4 πιγκουϊνάκια... στην βεράντα μου...

Είσαι ΑΣΤΕΡΙ, δεν το συζητάμε! "ΕΥΓΕ!!!", Λαμπρινή!

1, 2... 4 πιγκουϊνάκια... στην βεράντα μου...

Δημοσιεύτηκε στις 29 Δεκ 2016

Και να που χιόνισε, και να που ήθελαν τα πιγκουϊνάκια να βγουν στο χιόνι... και βγήκαν

και έγινε το βίντεο!!!
ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΔΩ: http://dhmotikomousikh.blogspot.gr/2016/12/1-2-4.html

ΕΓΩ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑ

ΕΓΩ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΑ

Δημοσιεύτηκε στις 25 Απρ 2012

Ταινία μικρού μήκους στα πλαίσια του μαθήματος κινηματογράφου της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Αγίας Βαρβάρας "Ιάκωβος Καμπανέλλης".
Σκηνοθεσία: Οκ. Charlie. Συμμετέχουν: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ, ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΓΔΑ, ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ ΜΑΝΘΑ, ΔΑΛΑΜΑΓΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, ΖΩΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΚΑΛΑΦΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΕΣΠΟΙΝΑ, ΚΟΥΡΚΟΥΤΑ ΝΙΚΟΛΕΤΑ, ΚΟΦΙΝΑ ΔΩΡΑ, ΚΩΤΟΥΛΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΜΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑΝΝΑ, ΜΑΥΡΟΓΟΝΑΤΟΥ ΒΙΚΥ, ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΑ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ, ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΕΝΑ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΤΣΙΛΛΕΡ ΑΝΤΩΝΗΣ, ΧΕΙΡΔΑΡΗ ΜΑΡΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΣΠΥΡΟΣ

Εξοικονόμηση χώρου.

14 άλπμπουμ, πάπα λα!
Εξοικονόμηση χώρου.
Οι φωτογραφίες σε κουτάκια. Απλά πράγματα.
Έχω κι άλλα για ανακύκλωση.
Τα φωτογράφησα κι αυτά, για να θυμάμαι...

Βιβλία που χάρισα στην Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς

Τα βρήκα ... και δεν θυμάμαι αν τα έχω δημοσιεύσει.
Δε βαριέσαι... Μια ανάρτηση παραπάνω, δεν βλάπτει!

Είναι απ' την τελευταία φορά που χάρισα βιβλία στην Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς.
Είχα γράψει κι ένα γραμματάκι, δεν είχα καρμπόν, αυτό είναι το πρόχειρο.
Με πόνεσε τότε που αποχωρίστηκα αγαπημένα βιβλία.
Τώρα συνήθησα.
Να "αερίζονται" τα βιβλία, να μην γίνονται ένα με τα έπιπλα...
Αυτή είναι η δουλειά τους, να "περπατάνε"...

Ψυχγραφέας

...Περιπλανώμενη, ακούγοντας κάτι για ΨΥΧ, θυμήθηκα ότι στο πρώτο μου βιβλίο μαζί με το Δεσταπα, έγραφα και ψυχγραφέας, αντί συγγραφέας.
Φυσικά ο εκδότης μου, κι αυτό το απέρριψε!(εποχή 1998)

Ενθύμια. Σκουπιδάκια;

Απ' τον Σεπτέμβρη, σκαλίζω, διαλέγω, ξεχωρίζω, χαρίζω, πετάω...
Γέμισε βιβλία, ενθύμια, εφημερίδες και χαρτιά, όλο το σπίτι, τόσο που δεν χωράμε να στρίψουμε....
Ποιο αυστηρή, από ποτέ άλλοτε.
Πρέπει.
Πρέπει να "χωρέσουμε" τις ανάγκες του τώρα μας.

Χθες συζητούσα με μια κοπελίτσα που πέθανε η μαμά της, νεότατη, από καρκίνο, πριν λίγους μήνες.
Διάλεγε το κορίτσι το δωμάτιό της...
"Αν πέταξα!..." είπε, κι ένιωσα να με τσιμπάνε αγκάθια, πολλά αγκάθια.
"Δεν μπορείς να φανταστείς, τι κράταγε! Αν πέταξα!..."

...Κάποια στιγμή, βρήκα φωνή και "για την μαμά σου ήταν σημαντικά..., ενώ για σένα...", είπα.
"Τα σημαντικά τα κράτησα..." είπε το κορίτσι.
..."Δεν μπορείς να ξέρεις, ωστόσο, καλά έκανες. Αλήθεια, τι μάζευε;"

Είπε το κορίτσι, αλλά στάθηκα στα τούλια:
"Μα είχε τόσα τούλια από μπουμπουνιέρες... Τί τα κράταγε; Τί θα τα έκανε;"

Δάκρυ κρύφτηκε, ξεροκατάπια.
"Γάμους ήθελε να θυμάται, ελπίζοντας να προλάβει να χαρεί και τους δικούς σας..." αλλά, άλλαξα κουβέντα.
Όχι άλλη φόρτιση. Αρκεί να γελάει το κορίτσι, να μην την πάρει από κάτω.
"Οι νεκροί με τους νεκρούς, οι ζωντανοί με τους ζωντανούς", λένε.
Οι νεκροζώντανοι... δεν ξέρω με ποιους είναι.

Ένα κιτρινισμένο χαρτάκι ήταν, έτυχε να το κρατήσω, να δω τι έγραφε, κι έτσι γλύτωσε, δεν πετάχτηκε στα σκουπίδια..
Πολλά χρόνια πίσω. 1985
Το κράτησα, το έδειξα στον γιο μου, ο οποίος γέλασε...
Μπερδεμένο το γέλιο του.
Είχε κάτι ανάμικτο από συγκίνηση και "τί έγινε;"
Σα να έλεγε: "αφού έχεις εμένα, τί το χρειάζεσαι χαρτάκι;"
Δεν είπε λέξη, έφυγα από κοντά του, πριν πει.
Δεν άντεχα και ν' ακούσω, ούτε να εξηγήσω...

...Το πέτυχα σε κακή στιγμή του. Αυτό ήταν. Ξέρω ότι τα παιδιά μου, μού μιάσανε... Κρατάνε πολλά ενθύμια, γι' αυτό "πετάω" τα δικά μου, για να μπορούμε να στρίψουμε...
Να "χωρέσει" το τώρα μας και κυρίως τα παιδιά μας!

Φυσικά και το ξανακράτησα.
...Απλά, θ' αλλάξει θέση.
  

Δώρα της google