Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική Διαρκείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσική Διαρκείας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2016

Άλλα μη λες, σκίζει στιγμές η αλήθεια, άλλο μην κλαις, όλα τα καίει η συνήθεια


κι εγώ να κάνω πως κοιμάμαι, κι εγώ να κάνω ότι είμαι εδώ, κι ας έχω φύγει από καιρό

Ελευθερία Αρβανιτάκη - Η Συνήθεια | Eleftheria Arvanitaki - I Sinithia (Official Audio)   

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2016

Άντε να λύσουμε... να ξεκινήσουμε...

.Έτσι.


Κι όπου μάς βγάλει.


Και βασικό υστερόγραφο:

Η παλιά παροιμία: "Όπως έστρωσα κοιμάμαι" (που σημαίνει και πρώην τίτλος), δεν έχει την ισχύ της.... τής σήμερον!

"Όπως μού "έστρωσαν", ξαγρυπνάω".

.Έτσι.

"ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ", κι όσοι είμαστε ακόμα ζωντανοί, ΑΣ ξαγρυπνούμε!...

Το παιχνίδι είναι στημένο, ΑΣ μην τους βοηθήσουμε άλλο!


Υπογραφή:
Θυμωμένο κυκλάμινο

***
http://img1.picmix.com/output/pic/original/4/2/2/4/5364224_0bb8e.gif

Όλες αυτές, σ' ευχαριστούμε, Paraskevi Lamprini M.

Να είσαι Καλά!

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016

Ως πότε παλικάρια;

25η Μαρτίου - Ελληνική Επανάσταση - Greek Revolution - 1821


Ως πότε παλικάρια;

 ΈΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΕΙΚΟΣΗ ΧΡΩΝΟ-ΜΑΝΟΛΗΣ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ 

 Είχα να τ' άκούσω απ' το Σχολείο....

***

Ο χορός του Ζαλόγγου - Έχε γεια καημένε κόσμε

***

καπετανισες - χορωδια σπυρου λαμπρου - καπετανισσες 

***

ΞΥΠΝΑ ΡΑΓΙΑ 

το φλαμπουρο.wmv

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2015

Το κέντρο του κόσμου και η πίστα της ζωής μας! Σήμερα - Ευγένιος Δερμιτάσογλου


Σήμερα - Ευγένιος Δερμιτάσογλου

Το κέντρο του κόσμου και η πίστα της ζωής μας!

"...Ίσως νιώθεις πως είσαι το κέντρου του κόσμου, μα αν περάσεις το ΚΕΝΤΡΟ, δεν σε ξέρει, ΚΑΝΕΙΣ!"

Λόγια της πίστας!
Σοφά λόγια!

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ-ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΕ ΟΛΕΣ ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ

ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ-ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΕ ΟΛΕΣ ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ

 

Ο ένας πλάι στον άλλο

Ο ενας πλαι στον αλλο - Χαρης Παναγιωτου 

 Ξύπνησα μ' αυτό. Το τραγουδούσε το μυαλό μου, πάντα πιο μπροστά αυτό από μένα, ήξερε το γιατί.

Διάλογοι: 

-Μένουμε από λάδι. Τί θα γίνει; Να πάρω απ' το μάρκετ;

-Όχι, θα μας φέρει ο Κ.

-Κι ως τότε, θα τα τρώμε αλάδοτα;

-"Θα το φέρει γρήγορα", είπε.

***

-Για τσίπουρο, μεσημεριάτικα;

-Τί να κάνω; Μεσημέρι ανοίγει και μόλις προλαβαίνω.

-Μα, παίρνεις αντιβίωση. 

-Δεν πειράζει. Θα πιω νερό.

****

-Τί μου τό 'φερες αυτό;

-Κάτι έπρεπε να πάρω.

-Δε σε καταλαβαίνω, μα την αλήθεια!

-Αν ήσουνα σωστός επαγγελματίας, θα καταλάβαινες. Όπως με στηρίζουν, πρέπει να στηρίξω. Έρχονται απ' την άλλη άκρη, για να ψωνίσουν από μας, κι ας μην καπνίζουν, όλοι.

-Επαγγελματίας και σωστός, ναι, δεν υπήρξα. Στηρίζω όμως, πολύ κόσμο.

-Ναι! Είδαμε τους φίλους σου! Όλοι από κει, περνάνε! Δεν τους προλαβαίνω!

-Δεν την βλέπω έτσι την ζωή και το ξέρεις.

-Όταν την δεις, έλα να τα πούμε. Εγώ πατάω στη γη.

-Να την προσέχεις, γιατί κι αυτή σκίζεται στα δυο. Τίποτα δε μπορεί να στηριχτεί και να προχωρήσει σωστά, αν βασίζεται στην υποχρέωση.

-Δεν είναι "υποχρέωση". Έχει εκτίμηση, σεβασμό και φιλία, μέσα.

-Το ξέρω. Το βλέπω. Στο βάθος, το ζηλεύω.

-Ε, τότε, μη μιλάς και προσγειώσου με την πραγματικότητα.

-Τ' αεροδρόμιο μού λείπει. Πέφτω σε δάση. Άσε την φιλοσοφία, χρειαζόμαστε επειγόντως "αυτό"! Μού δένει τα χέρια.

-Θα περιμένουμε. Κάτι θα του έτυχε. Θα μας το φέρει ο Αυτός.

****

Περιμένω κι εγώ. Όλα μπορούν να περιμένουν όταν υπάρχει ο Αυτός που έχει το Αυτό, που σου λείπει.

Αρκεί να σου λείπει και να μην σου είναι άχρηστο.

Αν και, μετά, αν δεν σου χρειάζεται, μπορείς και να το χαρίσεις σε κάποιον που το χρειάζεται. Εκείνος, πάλι, κάτι θα έχει να σου δώσει, ακόμα κι αν δεν μπαίνει σε σακούλα.

Ώρα 8 και 26, προυνό Τετάρτης και λέει αυτό:

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - Καλή τύχη

Καλή μας τύχη, όπου κι αν πάμε.

Συμφωνίες και συνταγές για  να πάμε μπροστά, νομίζω, δεν υπάρχουν.

Λογική, καρδιά, ανταλλαγή, φιλία, ανάγκη και κόψιμο, δύσκολα κάνουν παρέα, εκτός, αν είμαστε τυχεροί!

Υγ. Κι ύστερα είχε αυτό. Το έψαξα σε δικό μου, το έχω, δύσκολα, (ακόμα κι εγώ) με βρίσκω. (εύκολα)

Βρήκά "αεροδρόμιο" θαλάσσης και προσγειώνομαι στις δουλειές της κουζίνας μου. 

Καλημέρα μας, όλη μέρα μας!

ΚΕΡΜΑΝΙΔΗΣ.Π-ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΣΥΜΠΟΝΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ.wmv 

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

25 χρόνια χωρίς τον "Πρίγκηπα", Παύλο Σιδηρόπουλο

25 χρόνια χωρίς τον "Πρίγκηπα"
Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Παύλου Σιδηρόπουλου, ο Πάνος Μουζουράκης με πέντε εξαίρετους μουσικούς, τους: Μανώλη Βουράκη (κιθάρα), Λοίζο Παφίτη (κιθάρα), Νικόλα Μελή (πλήκτρα), Μάριο Μιχαήλ (μπάσο), Στέφανο Μελετίου (τύμπανα), θα παρουσιάσουν την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στο DownTown Live στη Λευκωσία ένα αφιέρωμα με αγαπημένα τραγούδια του Παύλου Σιδηρόπουλου.


Φωτογραφία του χρήστη Panos Mouzourakis _ Πάνος Μουζουράκης (official).

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015

Ίσως φταίνε τα σκοτάδια - Έτσι γυαλίζουν τα διαμάντια! - Γιώτα Γιάννα!

Η Giota Gianna κοινοποίησε το βίντεο της Nita Pasiali.
ΝΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!!!!!!!



0:00/0:00
281 προβολές
Nita Pasiali
ΙΛΙΟΝ STAGELIVE ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ !!!!! Κοντα στην Ερρικα Πατρικιου που μας ταξιδεψε στα δικα της ποιοτικα μουσικα σοκακια ενα δειγμα της φιλικης συμμετοχης της Γιωτας Γιαννα.!!!!! Ακουστε...μαγικη φυσαρμονικα και..ερμηνεια..!!!!!!

ΙΛΙΟΝ STAGELIVE ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ !!!!! Κοντα στην Ερρικα Πατρικιου που μας ταξιδεψε στα δικα της ποιοτικα μουσικα σοκακια ενα δειγμα της φιλικης συμμετοχης της Γιωτας Γιαννα.!!!!! Ακουστε...μαγικη φυσαρμονικα και..ερμηνεια..!!!!!!



ΙΛΙΟΝ STAGELIVE ΜΕ ΥΠΕΡΟΧΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ !!!!! Κοντα στην Ερρικα Πατρικιου που μας ταξιδεψε στα δικα της ποιοτικα μουσικα σοκακια ενα δειγμα της φιλικης συμμετοχης της Γιωτας Γιαννα.!!!!! Ακουστε...μαγικη φυσαρμονικα και..ερμηνεια..!!!!!!
Δημοσιεύτηκε από Nita Pasiali στις Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Το κορίτσι με το ακορντεόν, ψάξ' τε το!
"Ακούραστη" και ταλεντάρα!

Αν η ψυχή είχε φωνή, θα ήταν μέσω της φυσαρμόνικας της Γιώτας Γιάννα!

Χίλια μύρια κύματα (Νίκος Ξυλούρης)

Χίλια μύρια κύματα (Νίκος Ξυλούρης) 

Πήγα να δω ειδήσεις, μέσω Φεις.

"Μεγάλωσαν τα γένια μας, η ψυχή μας αλλιώτεψε, βοήθα, καλέ μου, μη φαγωθούμε μεταξύ μας."

Σάββατο, του Αγίου Σάββα, πρωί. 

Απέχω. Δε θα πάρω. Δεν είμαι με τους "μεν", δεν συμφωνώ όμως και με την συμπεριφορά των "δε".

Εκεί στον φανατισμό και στις "παρέες", χάνεται το δίκιο.

Είθε, να βρεθεί, έτσι!

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2015

Χρυσόψαρα - Πυξ Λαξ

...μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία

Χρυσόψαρα - Πυξ Λαξ

pix lax - xrysopsara - videoclip 


Μεγάλη στιγμή

Μεγάλη στιγμή

Ο τίτλος με πήγε στο παρελθόν. (Βιάστηκε να μπει πρώτα.)


ΜΠΕΣΣΥ ΑΡΓΥΡΑΚΗ -- ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ 

Κάποτε άκουγα πολύ μουσική.

Από παιδί.

Και θέατρο, πολύ θέατρο.

Άνοιγα την πόρτα, πρώτα άπλωνα το χέρι και άνοιγα το ραδιόφωνο και μετά πατούσα το πόδι, μέσα στο σπίτι.

Ας είναι, πέρασε.

Ήρθε κάποια εποχή που η μουσική με έριχνε και την κατήργησα απ' την ζωή μου, ειδικά τον Πάριο!

Κι ύστερα, ήρθε ξανά η εποχή που ακούω μόνο, μουσική. Αναλόγως την στιγμή, πάει το είδος και η φωνή.

Κι ερχόμαστε στο σήμερα:

****

Κουζίνα.

Τραπέζι.

Γιος τρώει μακαρίνια με κιμά,  μάνα πίνει καφέ, καπνίζει.

Παλιό πλησίασμα μάνας με γιο, ατέλειωτα μεγάλα παζλ.

Τάχα, "Βόηθα με, να το κάνω, δεν το βρίσκω..." για να είμαι κοντά σου, να σ' αφουγκράζομαι, να σου κάνω παρέα... εφόσον είσαι κλειστό παιδί.

Νοερό το συμπλήρωμα, ακούγεται μόνο από μεγάφωνα ψυχής και παρελθόντος.

Τότε, ο γιος, παιδί και μετά έφηβος.

Επί κουζίνας (επί σκηνής), γιος 30, μάνα 55. 

¨Γιε μου, άκου ένα καινούργιο τραγούδι!"

Το play δούλεψε κι ακούστηκε το "Αγνάντεψα", προηγούμενη ανάρτηση.

Κι ύστερα, ενώ η μάνα έκανε ότι κάτι έκανε, (αθόρυβα, όμως, στον νεροχύτι), η αντρική πια, φωνή, ακούστηκε να λέει:

"Αυτό το ξέρεις;"

"Ν' ακούσω..."

Ησυχία. Η μάνα ήθελε ν' "ακούσει" και ν' "ακούσει" καλά.

Το play πατήθηκε από κείνον:

και...

Το μικρό είναι κάτι - Ευγένιος Δερμιτάσογλου 

***

"Έλα παππού μου..." σκέφτηκε η μάνα και του χαμογέλασε.

"Το ξέρω. Δεν τον θυμάσαι τον Ευγένιο; Άρεσε ιδιαίτερα και στον μπαμπά, πέρ'σι. Έχει κι άλλα πολύ καλά τραγούδια!" 

Κι ύστερα, το κουμπί play πατήθηκε πολλές φορές και απ' τους δυο, μεσημεριάτικα...

Μάθημα μουσικής, ξανά.

Να κι η μάνα, στο "κοιμήσου ακόμα"... 

Σχόλια, άγραφτα.

"Πλησίασμα", μουσικό το παζλ, προ-υπήρξε, άλλωστε, πολύ πριν απ' τα καθ' εαυτού παζλ.

Τότε που η κιθάρα άρχισε να αραχνιάζει, τότε που η βραβευμένη αγορίστικη φωνούλα, αποφάσισε να κρυφτεί, αντί να βγει, έντονα στην εφηβεία.

Τρόμαξε απ' τα πολλά ριάλιτυ, τότε, σώπασε.

Σκαλίζει η μάνα, ένα σημαντικό κομμάτι παζλ που απ' την προσωπικότητα του γιου, έχει κρυφτεί.

Το ψάχνει και θέλει να το ψάξει μαζί του.

"Να σου πάρω μια καινούργια κιθάρα..." τον ρώτησε, παλιότερα.

"Όχι..." απάντησε τότε. "Αν κάποτε... θα πάρω πιάνο", της απάντησε τελευταίως.

"Αφού δεν χωράει... να πάρεις αρμόνιο. Να κάνεις μαθήματα..." είπε η μάνα, σήμερα.

"Στο μέλλον. Δεν έχω χρόνο..."

 

"Άτιμο, κρυμμένο κομμάτι του παζλ!

Πού θα μου πας, θα σε βρω!..."

σιωπούσαν τα μεγάφωνα στο μπαλκόνι, χαιρετώντας τον, κι εκείνος έβαλε το κράνος, καβάλησε το μηχανάκι, να φύγει για το παρόν του.

Μια γατούλα νιαούριξε, το "σήμερα" στο τελευταίο πάτημα του play της μάνας, έφτανε στο τέλος του.

Ναι, ο Ευγένιος έφτασε πάλι στ' αυτιά του.

Αφορμή τα ηφαίστεια...

Δεν το ήξερε, το έμαθε. 

Το τραγούδι θα του μάθει να το διαχείριζεται κι έτσι...

Πρέπει.

Σήμερα - Ευγένιος Δερμιτάσογλου 

Υγ. Μεγάλη στιγμή;

Ναι, γιατί μεγάλη είναι η κάθε στιγμή επικοινωνίας της μάνας με τα παιδιά της.

Συμβαίνει στο θέατρο, πολλάκις και στην ζωή.