Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Τα δικά μου

Γιατί σκέφτομαι δημόσια;
Μπορεί μαγκιά, μπορεί τ' άλλο (κλ---ά), μπορεί ανάγκη και κόψιμο, μπορεί αν και παίρνω αντιβίωση, να μην σκοτώθηκε το μικρόβιο της δόξας, ακόμα!
Πού θα πάει; Θα το σκοτώσουμε κι αυτό!

Πάμε.
1) Μια και μιλάμε για φάρμακα, ψάχνω κι εγώ (μια ζωή στις εξαιρέσεις) την αντιβίωση Ερυθρομικίνης. (Eruthrosin σε ότι νά 'ναι. Σιρόπι, χαπάκια, φακελάκια!) Άμα πετύχει κάποιος, σε κάποιο ξεχασμένο ράφι φαρμακείου, ας επικοινωνήσει μαζί μου, ας είναι και ληγμένη, μα, την αλήθεια!
Είναι δυνατόν;
Τόσο φτηνό και απαλό φάρμακο, να μην εισάγεται, πια;
Έλεος, Ελλάδα μου!
Θα με κάνεις στα γεράματα, να γίνω εισαγωγέας!
Άντε, να ψοφήσω εγώ! Μα οι έγκυες; Σ' αυτό κατέφευγαν!
Μάς σκοτώνεις δυο δυο, δεν ξέρω!
Ανακαλύπτω το χάος μας και..... ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!

2) Δεν τα έφερα όλα μου, απ' το Φέις. Έμειναν κάτι κούκλες, θα τις φέρω!

3) Ήθελα να γράψω και αρκετά, σχετικά με το νέο σι ντι των παιδιών, των Μουσικών Ιχνηλατών, το Ζωής Ημερολόγια, αλλά δεν πρόκανα.
Σχετικά με το ότι, το έψαχνα και δεν το έβρισκα.
Σχετικά με την παρουσίασή του, δεν έχω ολοκληρωμένη άποψη, όταν την αποκτήσω, ζωή να έχουμε και ημερολόγια, (ελεύθερο ίντερνετ), θα την γράψω.
Υπάρχει η επίσημη σελίδα των παιδιών, ΕΔΩ η βάση.

Μού θύμησε πολύ την εποχή με τα βιβλία μου... Της μάννας, συγκεκριμένα. Πολλοί τα έψαχναν, πουθενά δεν υπήρχαν, εγώ τα είχα στίβες στο σπίτι μου, κι έφτασε και μέρα που χτυπούσα πόρτες σε πολυκατοικίες, σαν ζητιάνα, γιατί δεν είχαμε μία, κι ο άντρας μου, μού έλεγε:
"Έλα, θα φάμε τα βιβλία!"
(Αυτό συμβαίνει όταν τα έξοδα είναι δικά σου...)

Εν ολίγοις! Στηρίξ' τε Καλλιτέχνες που αξίζουν! Ζητήστε τους, ψάξ' τε τους, απαιτείστε τους!
Δώστε την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους και νέοι άνθρωποι!
Λέμε ΝΑΙ, στους γνωστούς κι αγαπημένους, μα, κάνουμε χώρο να αναπνεύσουν κι άλλοι!
Αν και ο Νίκος Μεργιαλής, δεν ανήκει στους νέους καλλιτέχνες. Είναι παλιός, απλά ήρθε η ώρα να φανεί και παραπέρα, γιατί ο τόπος μας... είναι πικρός!

Προχώρα, Νικόλα! Φίλη σου δεν είμαι, στο κολλητιλίκι, εννοώ, αυτό που φυτρώνει εύκολα στο Φέις και μετά το ψάχνεις, και Καλή Επιτυχία!
Μ' αρέσουν και οι συνεργάτες σου, για το κόκκινο όμως του εξωφύλλου, αν ήμουνα φίλη σου, ειδικά αυτή την εποχή, δεν θα σ' άφηνα!
Θα πρότεινα το χρυσό, κι εύχομαι ολόψυχα να γίνει χρυσός, σύντομα, ώστε ν' αλλάξει και η Β' έκδοση, αλλά βιβλίου! (όπως λέμε, κι εμείς, οι παραλίγο... χορεύτριες! Μην κοιτάς που γράφω βιαστικά και τ' αερίζω, αμέσως! Να σού γράψω εγώ, χαλαρά και με δυο τρεις διορθωτές μετά, θα ψάχνεσαι κι εσύ!)
Τί καλά που τα γράφω εδώ! Σκέψου να ήμασταν φίλοι και να τα έγραφα κρυφά!" Έχθρα", θα μ' έλεγε, κι όχι Κατερίνα!

Α! Έχω κι άλλα.
1) Εκείνο το μπαούλο, δεν τ' άνοιξα, αλλά δεν πρόκειται και να τ' ανοίξω! *Θα με πάει πολύ πίσω και δεν είμαι σε φάση.)
2) Σού μάζευα εδώ και καιρό, πολύ ωραίες φωτογραφίες! Αν κάποιος κάνει καλά βιντεάκια, ευχαρίστως να τις αερίσω να διαλέξετε!
3) Εμένα χάλασαν οι μετατροπές μου, μαρσάρει ο πικάσας μου, αλλάζει όρους η Γιουτιουμπ, οπότε, απλά περιμένω, να δω και να δείξω.

Πού ήμασταν;

Στο 3)

Κόγαινα, θα μεταφέρω και τα σχόλια εδώ. (Τα μετέφερα στην σχετική ανάρτηση.)

Στο 4)

Λαμπρινή, και τον χρυσό τον φάκελο!

Υγ. Πέμπτης 23:56

Περιμενουμε γραμματα...

Κατερίνα Σταματίου-Παπ
Κατερίνα Σταματίου-Παπ Κάνε χρυσό το περιτύλιγμα και μετά.
Lamprini Tisolmi
Lamprini Tisolmi οκ... κάτι βρήκα για σένα... emoticon smile
Κατερίνα Σταματίου-Παπ
Κατερίνα Σταματίου-Παπ Άγιε μου Βασίλη, να έχεις γερή, χαρούμενη κι ευτυχισμένη την Λαμπρινή, όλο τον χρόνο, μα και μετά, όταν θα φύγεις και θα ξαναφύγεις, πάλι, να το λες και στους άλλους! Ναι; Πέσ' της επίσης, πως την αγαπάω! Να μην αμφιβάλλει γι' αυτό και να μην προσπαθεί να κρατήσει με τα δώρα της... γιατί ξοδεύεται σε χρήμα και σε χρόνο. Δώσ' της και δυο καρδιές, θα καταλάβει εκείνη! emoticon heart emoticon heart Σ' ευχαριστώ!
Lamprini Tisolmi
Κατερίνα Σταματίου-Παπ
Κατερίνα Σταματίου-Παπ
Κατερίνα Σταματίου-Παπ
Κατερίνα Σταματίου-Παπ Ωμέγα απ' το τέλος; emoticon heart emoticon heart
Lamprini Tisolmi
Lamprini Tisolmi Κατερίνα Σταματίου-Παπ ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


και 5

Ούτε θέατρο πήγα.
Ούτε ειδήσεις έμαθα.
Ούτε τα πιάτα έπλυνα.
Ούτε πρόγραμμα για αύριο έβγαλα.

3 και 46. Όπως έρθουν!
Αρκεί να έρθουν...

Εμείς, να μη Φεύγουμε!
Να είμαστε εδώ, ν' αντέχουμε, να χασομεράμε και να γράφουμε τα της ζωής μας!
Και να ενώνουμε σ' αυτήν και τις ζωές των άλλων, με αγάπη!
Το καλύτερο κέντημα!

Να φύγει.
Αύριο, μεθαύριο, μπορεί να επέμβει η διορθώτρα, που δυστυχώς, (για σας), θα είμαι πάλι η ίδια!
Πάντα λαθεμένη και γελαστή.
Αυθόρμητη και Καθαρή.

6) Να είστε καλά! Να περνάτε καλά και ΨΗΛΑ το κεφάλι!
Όλοι μας!

6 σχόλια:

Paraskevi Lamprini M. είπε...

Δεν υπάρχει λινκ στο "ΕΔΩ "... "των Μουσικών Ιχνηλατών"

πάλι διάσημη με έκανες.... α, πρέπει να το πάρω απόφαση... ευχαριστώ!!!!!!!!!

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Γιατί; Τί υπάρχει σωστό, σ' αυτήν την ανάρτηση;
Χρονοκυνηγημένη ήταν, όπως και το σχόλιο, τώρα!
Καλημέρα, κουρίτσ'!
Θα τα διορθώσω!
Θα φέρω και θάλασσα! (έλεγε ένας υποψήφιος)
Υπομονή!
Πάμε να δω τα επείγοντα.
<3 <3

Το διάσημος θέλει άλλη κουβέντα. Θυμίζει εκείνο το πιθηκάκι... που είναι στα ψηλά... και φαίνεται το κωλαράκι του.
Είναι να το μπορείς κι αυτό!
ΌΠως βλέπεις, σε προστατεύω κι εσένα! Θα μπορούσα να λαλάω, κάθε μέρα για σένα!
Επικίνδυνες εποχές, προσέχωμεν για να έχωμεν!
Το ποτάμι παρασύρει τα πάντα.
Κρατάμε ρυάκι κοντά στις όχθες, κάτι να σταθεί, να επιζήσει.

Paraskevi Lamprini M. είπε...

Δεσταπούλα.. υπόχρεη είμαι που με προσεχεις!!
Και πάλι...ΣΕ ευχαριστώ...!!!

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

<3

Paraskevi Lamprini M. είπε...

Ε, Κατερίνα... έβαλες όλη την κοινοποίηση... ΩΩΩΩ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τι να πω.. να μην γίνομαι βαρετή...
μόνον ότι έχω φίλη... χρυσή!

και πάλι ευχαριστώ για τις ευχές...Τιμή μου η φιλία σου! Η αγάπη σου... ... ...

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Αδελφή ψυχή. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. <3 <3